Blog Moje Bambino
Blog Moje Bambino

Komunikacja z uczniem – praktyczne wskazówki

W jaki sposób komunikować się z uczniem? Jak rozmawiać z podopiecznymi by osiągać planowane cele? Jak rozmawiać, żeby nawiązać przyjacielską relację z uczniem, ale też pozostać autorytetem?

Na te i więcej pytań w kwestii komunikacji znajdziecie odpowiedź czytając ekspercki tekst Pani Agnieszki Wrzesiak- znanego i cenionego psychologa i terapeutę, który od wielu lat zajmuje się pracą z dziećmi oraz zgłębia tematykę efektywnej komunikacji w pracy z uczniem.

 

SATYSFAKCJONUJĄCE  POROZUMIEWANIE  SIĘ  Z  UCZNIEM

Według założeń psychologii komunikacji skuteczna komunikacja zachodzi między dwiema osobami wtedy, kiedy informacje przekazywane przez nadawcę dokładnie oddają jego intencje, a interpretacja odbiorcy jest zgodna z zamiarami nadawcy.

Aby zwiększyć skuteczności komunikowania się nadawca powinien:

−        wiedzieć, co chce przekazać i jaki efekt uzyskać,

−        mieć motywację do osiągnięcia porozumienia,

  • zadbać o to, by treść komunikatu była zgodna z jego intencjami,
  • zachować zgodność między treścią zawartą w słowach, a komunikatem niewerbalnym,
  • dostosować treść i język komunikatu do możliwości intelektualnych odbiorcy,
  • właściwie dobrać czas i miejsce rozmowy,
  • respektować potrzeby rozmówcy,
  • zadbać o uzyskanie informacji zwrotnej o tym, jak odbiorca interpretuje otrzymane informacje.

 

Jak zastosować powyższe zasady w rozmowach z uczniami? Jak mówić do ucznia, by przekazać ważne treści? Jak słuchać uczniów, by czuli się zrozumiani?

 

Kroki efektywnego mówienia:

  • Mów „bezpośrednio do” swojego ucznia, upewnij się, że dziecko słucha, zdobądź jego uwagę (weź za rękę, nawiąż kontakt wzrokowy, zwróć się po imieniu, poproś o powtórzenie Twoich słów lub sam je powtórz).
  • Omawiaj ważne problemy w momentach wyciszenia dziecka, bez obecności innych osób.
  • Mów do dziecka zrozumiałym dla niego językiem, dostosuj komunikat do jego możliwości poznawczych.
  • W odpowiedni sposób formułuj polecenia (krótkie i jasne zdania), przypominaj obowiązujące zasady hasłami.
  • Mów o tym co myślisz i czujesz w pierwszej osobie liczby pojedynczej, formułuj zdania z podmiotem „ja” zamiast z podmiotem „ty”.
  • Zwracaj uwagę na ton głosu, postawę ciała.
  • Wyrażaj własne poglądy, mów o swoich uczuciach wprost, opisuj – co myślisz, czego oczekujesz; wyrażaj swoją prawdę, a nie jedyną prawdę.
  • Przedstawiaj problem zachowując szacunek wobec rozmówcy (bez krytykowania, komentowania).
  • Nie oceniaj ucznia, a jedynie jego zachowania – przedstaw co cię denerwuje bez atakowania dziecka.
  • Pozwalaj sobie czasem na poczucie humoru w kontaktach z uczniem.

 

Skuteczne słuchanie:

  • Bądź uważny – koncentruj się na wypowiedzi ucznia (jej treści i komunikatach niewerbalnych), a nie na tym, co za chwilę odpowiesz (kontrargumenty, rady itp.).
  • Dawaj niewerbalne sygnały słuchania (kontakt wzrokowy, postawa ciała).
  • Staraj się wczuć w przeżycia ucznia , ale nie oceniając jego intencji i motywów.
  • Akceptuj uczucia dziecka (np. słowami: „och”, „rozumiem”), nawet jeśli nie zgadzasz się z treścią jego wypowiedzi, nie zaprzeczaj uczuciom dziecka.
  • Pomóż dziecku określić i nazwać uczucia.
  • Unikaj oceniania i krytykowania, moralizowania, obwiniania, porównywania do innych.
  • Sprawdzaj, czy właściwie zrozumiałeś wypowiedź ucznia, uściślaj znaczenie słów, stosuj parafrazowanie, poproś o więcej informacji.
  • Stosuj pytania otwarte „opowiedz mi o…”, pytania ukonkretniające „co, kiedy, kto”
  • Unikaj pytań „dlaczego?”, „tak czy nie?”

 

Odpowiedź do artykułu “Komunikacja z uczniem – praktyczne wskazówki

  1. Pingback: Relacje między nauczycielem a rodzicem – Blog Moje Bambino

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *