1. Wspieranie przedszkoli i szkół we wdrażaniu zmian wynikających z Reformy26. Kompas Jutra, ukierunkowanych na tworzenie szkoły wymagającej, wspierającej i przyjaznej rozwojowi ucznia.

2. Szkoła miejscem budowania odporności społecznej – kształtowanie postaw patriotycznych, obywatelskich i prospołecznych oraz odpowiedzialności za bezpieczeństwo własne i innych.

3. Edukacja zdrowotna w szkole – promowanie zdrowego stylu życia, aktywności ruchowej oraz przygotowanie uczniów do odpowiedzialnych zachowań prozdrowotnych i udzielania pierwszej pomocy.

4. Promowanie higieny cyfrowej i aktywności off-line. Rozwijanie umiejętności bezpiecznego poruszania się w sieci i krytycznego myślenia, w tym odpowiedzialnego korzystania ze sztucznej inteligencji, a także korzystania z funkcjonalności i zasobów Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej.

5. Rozpoznawanie potrzeb dzieci i młodzieży z wykorzystaniem oceny funkcjonowania w środowisku przedszkolnym i szkolnym. Wspieranie przedszkoli i szkół w zakresie współpracy z rodzicami w procesie edukacji, pomocy psychologiczno – pedagogicznej i wychowania w celu zapewnienia spójności i skuteczności wsparcia udzielanego każdemu dziecku.

6. Profilaktyka uzależnień behawioralnych i przeciwdziałanie przemocy rówieśniczej. Wspieranie zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży oraz udzielanie pomocy w kryzysach psychicznych.

7. Wspieranie podejmowania świadomych decyzji edukacyjno-zawodowych, ze szczególnym uwzględnieniem doradztwa zawodowego i promocji kształcenia zawodowego. Upowszechnienie nowej oferty kształcenia zawodowego wypracowanej z branżami.

8. Wspieranie ciekawości i aktywności poznawczej uczniów poprzez promowanie kształcenia interdyscyplinarnego i pracy projektowej oraz wykorzystywanie oceniania kształtującego i informacji zwrotnej w pracy z uczniem.

Co już robimy?

Warto zebrać działania realizowane w poprzednim roku. Być może szkoła prowadzi już projekty społeczne, zajęcia z pierwszej pomocy, działania dotyczące cyberbezpieczeństwa, współpracuje z przedsiębiorstwami albo stosuje ocenianie kształtujące. Nie ma potrzeby tworzenia nowych aktywności tylko po to, aby formalnie przypisać coś do każdego kierunku.

Co wymaga poprawy?

Znacznie ważniejsze będzie znalezienie obszarów, w których szkoła potrzebuje zmiany.

Może to być:

• niewystarczające przygotowanie kadry do wdrażania nowej podstawy programowej,
• mała liczba zajęć praktycznych,
• trudności związane z przemocą rówieśniczą,
• niewystarczające doradztwo zawodowe.

Jakich kompetencji potrzebują nauczyciele?

To najważniejsze pytanie jakie może zadać sobie dyrektor. To bowiem nauczyciele będą odpowiadali za realizację kierunków polityki oświatowej z uczniami na lekcjach. Nowe kierunki mogą być również podstawą do planowania doskonalenia zawodowego. W jednej szkole potrzebne będzie szkolenie z oceniania kształtującego, w innej z wykorzystania AI, pomocy uczniom w kryzysie psychicznym, edukacji włączającej albo metod pracy projektowej.

Czy szkoła ma odpowiednie warunki?

Jeżeli uczniowie mają częściej eksperymentować, konstruować, pracować w grupach i realizować projekty, szkoła potrzebuje warunków umożliwiających taką pracę. Nie zawsze musi oznaczać to duży remont. Czasem wystarczy zmiana organizacji sali, mobilne wyposażenie, uporządkowanie materiałów albo stworzenie miejsca do prowadzenia doświadczeń. Ten zapis wpisuje się w zmiany związane z wprowadzeniem nowej podstawy programowej, a także z dofinansowaniem w ramach programu Pracownie Kompas Jutra, które umożliwia szkołom doposażenie pracowni w sprzęt wspierający realizację projektów i naukę poprzez praktyczne działanie.

Więcej informacji o programie i możliwościach dofinansowania znajdziesz tutaj: https://mojebambino.pl/blog/index.php/2026/07/31/program-pracownie-kompas-jutra/

Ważne: przepisy wprost nakazują uwzględnienie podstawowych kierunków polityki oświatowej w planie nadzoru pedagogicznego dyrektora. W przypadku ogólnego planu pracy szkoły warto je wykorzystać jako podstawę do określenia celów i działań, ale nie należy tych dwóch dokumentów utożsamiać.

Najbardziej praktyczna metoda polega na przełożeniu każdego wybranego priorytetu na trzy elementy:

Priorytet → Przykładowe działanie → Sprawdzenie efektów.

Przykładowo:

• Przeanalizuj kierunki MEN wspólnie z kadrą

Nie warto pozostawiać ich wyłącznie w dokumentacji dyrektora. Nauczyciele powinni wiedzieć, jakie są priorytety na nowy rok i w jaki sposób mogą łączyć się z ich codzienną pracą.

• Sprawdź gotowość do Reformy26

Szczególnej uwagi wymagają przedszkola oraz klasy I i IV szkoły podstawowej, ponieważ właśnie tam od 1 września 2026 roku zacznie obowiązywać nowa podstawa programowa. Warto sprawdzić zarówno przygotowanie merytoryczne nauczycieli, jak i dostępność materiałów, pomocy dydaktycznych oraz warunków potrzebnych do pracy praktycznej i projektowej.

• Określ kilka najważniejszych celów szkoły

Nie wszystkie osiem obszarów musi wymagać takiej samej intensywności działań. Jeżeli szkoła dobrze radzi sobie z edukacją zdrowotną, ale ma wyzwania związane z cyberprzemocą, właśnie ten drugi obszar może otrzymać większy priorytet.

• Zaplanuj doskonalenie nauczycieli

Warto połączyć szkolenia z konkretnymi potrzebami szkoły. Mogą dotyczyć np.:

• nowej podstawy programowej,
• metod projektowych,
• oceniania kształtującego,
• sztucznej inteligencji w edukacji,
• higieny cyfrowej,
• przeciwdziałania przemocy,
• wspierania ucznia w kryzysie,
• edukacji włączającej i rozpoznawania indywidualnych potrzeb.

• Sprawdź program wychowawczo-profilaktyczny

Kierunki dotyczące zdrowia psychicznego, przemocy rówieśniczej, bezpieczeństwa, zdrowia i odpowiedzialnego funkcjonowania w środowisku cyfrowym powinny skłonić do sprawdzenia, czy dotychczasowe działania odpowiadają aktualnej sytuacji uczniów.

• Zaplanuj współpracę nauczycieli

Interdyscyplinarność i projekty trudno realizować, jeżeli każdy nauczyciel pracuje całkowicie niezależnie. Warto stworzyć przestrzeń do planowania wspólnych działań – np. przez zespoły przedmiotowe, zespoły międzyprzedmiotowe czy wspólne projekty.

• Określ sposób mierzenia efektów

Każde działanie powinno odpowiadać na pytanie: po czym poznamy, że przyniosło efekt? Nie musi to być rozbudowana ewaluacja. Mogą wystarczyć:

• obserwacje zajęć,
• ankiety,
• rozmowy z uczniami,
• analiza pracy zespołów,
• prezentacja rezultatów projektu,
• analiza frekwencji lub sytuacji wychowawczych,
• informacje od rodziców,
• analiza efektów wsparcia uczniów.

Dzięki temu podsumowanie roku szkolnego będzie czymś więcej niż sprawdzeniem, czy wszystkie zaplanowane wydarzenia faktycznie się odbyły.